کودک بدرفتار، کودک دلسرد است

پدر و کودکی به نشانه موفقیت دست هایشان را به هم کوبیده اند

تشویق کنید، تشویق کنید، تشویق کنید

کودکان هر روز دیدگاهی از خودشان و دنیا شکل می­ دهند. آنها به دلگرمی شما نیاز دارند تا خودشان را به عنوان اشخاص خوبی ببینند که توانایی انجام کارهای خوب دارند و نیاز دارند بدانند شما طرف آنها هستید. اگر بیشترِ آنچه از دهانتان خارج می ­شود، تصحیح یا انتقاد باشد، آنها درباره ­ی خودشان حس خوبی نخواهند داشت و احساس نخواهند کرد که دوستشان هستید. شما قدرت تاثیرگذاری­ تان را بر آنها از دست می­ دهید و آنها چیزی را از دست می ­دهند که هر کودکی نیاز دارد: دانستن اینکه بزرگسالی را دارند که به دنیای آنها می ­اندیشد.  

طبق فلسفه­ ی آدلری، همه ­ی افراد از جمله کودکان نیازی اساسی برای حس تعلق و اهمیت دارند. وقتی این نیاز برآورده نشود، بچه ­ها شروع به بدرفتاری برای کسب توجه و اعتبار می ­کنند. وقتی والدین با تهدید، تنبیه، سرزنش و … واکنش نشان می ­دهند، باعث می­ شوند کودک فکر و احساس کند که واقعا تعلق ندارد یا مهم نیست، که به نوبه ­ی خود منجر به دلسردی می ­شود.

این حس سپس تبدیل به باوری از خودشان می­ شود: «آنها همیشه می­ گویند من بدم، پس باید بد باشم». این باور تبدیل به رفتار می ­شود: «چرا باید خوب رفتار کنم اگر از من انتظار نمی رود؟» بعد چرخه­  ی معیوب سرزنش، شرمساری، درد، دلسردی و بدرفتاری شروع می ­شود. به این دلیل است که ابزارِ تربیت سالمِ «دلگرم کردن» در شکستن چرخه­ ی بین والدین و فرزندان و ایجاد والدینی توانمند و کودکانی دلگرم، حیاتی است.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

این فیلد را پر کنید
این فیلد را پر کنید
لطفاً یک نشانی ایمیل معتبر بنویسید.

فهرست